Nirvana als idee, kan als een lustobject werken.
Men jaagt zichzelf na in alles.
Zijn zonder zelf is nirvana*.
*Nirvana: “blowing out”
Nirvana als idee, kan als een lustobject werken.
Men jaagt zichzelf na in alles.
Zijn zonder zelf is nirvana*.
*Nirvana: “blowing out”
Weten dat je niets weet.
Hier en nu is je startpunt.
Met open geest.
Met open hart.
Feiten spreken voor zich en wat gebeurd is, is gebeurd.
De zon vraagt opnieuw aandacht, net als een geurende bloem.
(Weten dat je niets weet, wordt beschreven in De stank van zen.)
Zen is een verwijzing naar het leven.
Zen is dus geen verwijzing naar het zenboeddhisme, nog een nieuw geloof.
Geloof je dat je een zenboeddhist bent?
Wat is Zen?
In ieder geval geen Zen?
Ja, Zen staat voor het leven zelf, de praktijk, ‘niet lullen maar doen’.
Zen praat weinig of niet over verlichting, want dan ga je alleen maar in je hoofd zitten en als een ijdele kwast rondlopen, niet waar?
Toch heb je verhalen van verlichte Zenmeesters/Zenleerlingen.
Het is helemaal niet vanzelfsprekend dat je erkend zal worden door je leraar/meester, wanneer jij vindt dat je nu toch echt verlicht bent geworden. Of ze vinden dat je het maar eerst een plek moet leren geven in je leven, integreren. Of ze zien gewoon niet wat jij gezien hebt. Hahaha.
Er zijn leerlingen die na hun verlichting gewoon het klooster hebben verlaten. Zij hadden er geen band meer mee, dat kan natuurlijk ook.
Wat is Zen-verlichting?
Dat is moeilijk te zeggen…
Mogelijk wanneer je een diepe ervaring hebt gehad en deze achter je hebt weten te laten zonder je er mee te identificeren. Er wordt binnen Zen gesproken over kleine- en grote verlichting. Want heel veel mensen hebben wel eens een ervaring gehad van verlichting, non-dualiteit of van totale stilte (of zoiets dergelijks).
Hoe dieper de ervaring, hoe langer de uitwerking, lijkt me.
Toch is Zen meer geinteresseerd in het leven zelf, het moment totaal te leven, totaal bewust te zijn. Dat kan samen gaan met pijn en een gevoel van afgescheidenheid. Maar who care’s?
In zen zegt men: zit gewoon stil, doe niets. Dat is het allermoeilijkste wat er is, gewoon zitten zonder iets te doen. Maar als je het eenmaal te pakken hebt, als je een aantal maanden enkele uren per dag zit zonder iets te doen, zal er langzaam maar zeker van alles gebeuren. Je zult je slaperig voelen, je zult dagdromen. Allerlei gedachten zullen je mind bevolken, van alles. De mind zal zeggen: ‘Waarom verdoe je je tijd? Je had geld kunnen verdienen. Je had op zijn minst naar een film kunnen gaan, jezelf kunnen vermaken, of je had je kunnen ontspannen, een praatje kunnen maken. Je had tv kunnen kijken of naar de radio kunnen luisteren, of je had op zijn minst die krant kunnen doornemen die je nog niet had gelezen. Waarom verspil je je tijd?’
De mind draagt talloze argumenten aan, maar als je gewoon luistert zonder je iets aan te trekken van de mind… hij zal allerlei trucs uithalen; hij zal hallucineren, dromen, slaperig worden. Hij doet al het mogelijke om je af te brengen van dat stilzitten. Maar als je doorgaat, als je doorzet, komt op een dag de zon op.
Op een goede dag gebeurt het: je voelt je niet slaperig, de mind is je beu, heeft het idee laten schieten dat hij je kan vangen, hij heeft stomweg genoeg van je! Dan is er geen slaap, geen hallucinatie, geen droom, geen gedachte. Je zit gewoon stil zonder iets te doen… en alles is stilte, alles is vrede en alles is verrukking. Je bent in God binnengegaan. Je bent in de waarheid binnengegaan.
What Is Zen
by D.T. Suzuki
Available on: Audio Download | Audio Cassette
What Is Zen is the quintessential beginner’s guide to achieving enlightenment. In simple, often poetic language…
‘Je leest al vanaf je zestiende jaar alles over religie en spiritualiteit, ook verdiep je je t.z.t. in psychologie en fysiologie. Je kijkt naar programma’s, leest tijdschriften en bezoekt lezingen, alles wat maar met zelfkennis te maken heeft.
Dan besluit je op een dag te stoppen met het verzamelen van deze tweedehands kennis, acht maanden lang lees je helemaal niets meer, luister en kijk je niet meer naar programma’s…
Vervolgens pak je weer je pen op en begin je te schrijven maar je weet nu dat je helemaal niets weet.’
Nathan’s pennevrucht: De Stank van Zen